DEMİRKIYNAK

Demirkıynak, bazı anlatılarda Demirtırnak adıyla da anılan, kötücül bir varlıktır. Demir tırnaklı, demir burunlu ve pis kokulu olduğu söylenir. Görünüşü kadar varlığı da insanı rahatsız eder; yaklaştığı yerde hava ağırlaşır, koku yayılır. Demirkıynak’ın en korkulan özelliği kılıktan kılığa girebilmesidir. Bazen bir hayvan, bazen tanıdık bir siluet, bazen de sadece ses olarak ortaya çıkar. Çıkardığı korkunç sesler, onu duyan insanların aklını karıştırır, zamanla delirmelerine sebep olurmuş. Bu yüzden Demirkıynak’ın doğrudan saldırmasından çok, zihni bozması daha tehlikeli kabul edilir.

Bu varlık genellikle ormanlarda yaşar. Ağaçların sıklaştığı, ışığın azaldığı yerlerde görülür. Ormanda yönünü kaybedenlerin, gece garip sesler duyanların Demirkıynak’la karşılaştığına inanılır.

Anlatılara göre Demirkıynak’ın tek korktuğu şey sudur. Ne kılığı ne sesi suya yaklaşamazmış. Bu yüzden onunla karşılaşanların tek kurtuluş yolu, bulabildikleri ilk su kaynağına kendilerini atmaktır. Suya girildiğinde Demirkıynak geri çekilir, sesler kesilir, koku kaybolurmuş.
Bu nedenle eskiler, ormana girerken mutlaka suya yakın yolları tercih eder, Demirkıynak’tan korunmanın tek yolunun su olduğuna inanırmış.