Yel İyesi, Türk mitolojisinde rüzgârın ve havanın ruhu olarak bilinen doğa varlığıdır. Rüzgârın yönünü, hızını ve gücünü kontrol eden; bazen yardım eden, bazen de uyarıcı nitelikte davranan bir koruyucu ruhtur. Görünmezdir ama etkisi her yerde hissedilir.
Yel İyesi’nin simgeleri rüzgâr, esinti, hafiflik, hız ve hareket unsurlarıdır. Özellikleri arasında çevik olmak, ani değişimler yaratmak, doğada canlılık oluşturmak ve gerektiğinde uyarı niteliğinde sert rüzgârlar estirmek bulunur. Hem yumuşak esintilerle ferahlık veren hem de güçlü fırtınalarla dikkat çeken bir karaktere sahiptir.
Yel İyesi, Türk mitolojisinde doğanın işleyişini sağlayan temel güçlerden biri olarak görülür. Rüzgârın yön değiştirmesi, fırtınaların oluşması veya havanın ani hareketleri Yel İyesi’nin iradesiyle açıklanır. Bu nedenle o, doğayla uyumun ve insanın çevreyle ilişkisini anlamasının önemli bir parçasıdır. Aynı zamanda şamanik ritüellerde rüzgârın ruhsal iletişimde yol açıcı bir güç olduğuna inanılır; bu da Yel İyesi’ni doğanın canlı enerjisini temsil eden önemli bir varlık yapar.