Yer Tanrısı, Türk–Altay mitolojisinde toprağı, dağları, tarlaları ve yer altı zenginliklerini koruyan kutsal bir varlıktır. Toprağın hem bekçisi hem de sahibi olarak görülür. İnsanlara doğaya ve toprağa saygı göstermeyi öğretir; toprağı kirleten veya yanlış kullananları uyarabilir.
Yer Tanrısı genellikle iyicil bir ruh olarak bilinir, ancak toprağa zarar verenlere kızabilir. Şekil değiştirme yeteneğine sahiptir; bazen yaşlı bir adam, bazen güçlü bir yaratık veya sadece toprağın kendisi olarak tasvir edilir. Tarım ve üretimle uğraşanlara bereket getirirken, toprağı kirleten veya hor kullananları cezalandırabilir. Semboller arasında dağ, taş, toprak, taneli ürünler ve kahverengi-yeşil renkler bulunur.
Yer Tanrısı, toprağın kutsallığını ve yaşam için önemini simgeler. İnsanlara tarımı doğru yapmayı, toprağa saygı göstermeyi ve doğal kaynakları korumayı öğretir. Eski zamanlarda tarla ve köy başlarında Yer Tanrısına adaklar sunulur, dualar edilir ve toprağın ruhu onurlandırılırdı. Bu inanç, doğayı ve tarımı koruma bilincinin kültürel olarak aktarılmasını sağlar.